Τα δύο πρώτα μνημόνια επέφεραν τεκτονικές αλλαγές στην ελληνική αγορά εργασίας οδηγώντας σε μια πρωτοφανή και βίαιη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων διαμορφώνοντας ένα νέο εργασιακό τοπίο. Με την πάροδο του χρόνου η κατάσταση αυτή παγιώνεται, ενώ εκδηλώνονται φόβοι περαιτέρω επιδείνωσής της από το περιεχόμενο του τρίτου μνημονίου.
Οι
πολιτικές των μνημονίων δεν διαφοροποιούν την πορεία των πολιτικών
ευελιξίας της εργασίας που υλοποιούνται σταδιακά στην Ελλάδα από τη
δεκαετία του ’90 χάριν της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.
Πρόκειται για αλλαγές που συντελούνται κατά τις τελευταίες δεκαετίες,
στην ίδια κατεύθυνση, σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό χώρο με σημαντικές ανατροπές, όπως και στο ευρύτατο φάσμα των ανθρώπινων και κοινωνικών δικαιωμάτων, που είναι αποτέλεσμα εθνικών πρωτοβουλιών, αλλά και κεντρικών επιλογών των θεσμών της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.