 |
| Ο χριστιανικός Παρθενώνας (σκίτσο του Μανώλη Κορρέ) |
H
αρχαία λατρεία πρέπει να σταμάτησε στον Παρθενώνα τον 5ο αιώνα.
Μετατράπηκε σε ναό χριστιανικό πιθανότατα επί Ιουστινιανού, αλλά «η
πρώτη ασφαλής απόδειξη για τη νέα του χρήση είναι τον επόμενο αιώνα»,
σύμφωνα με τον Μ. Κορρέ.
Από τα χαράγματα στους κίονες του Παρθενώνα, το «λίθινο χρονικό» της
πόλης των Αθηνών, γίνεται σαφές ότι ο χριστιανικός ναός είναι
αφιερωμένος στη μνήμη της Θεομήτορος, που για πολλούς αιώνες είναι
γνωστός ως Παναγία η Αθηνιώτισσα. Μέχρι το 841 αναφέρεται ως Επισκοπή.
Από τότε φαίνεται πως προάγεται σε Αρχιεπισκοπή και προ του 981 σε
Μητρόπολη.
Ασφαλώς θα προσεύχονταν εμπρός στην ιερή εικόνα της Παναγιάς που κατά
την παράδοση εικονογράφησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς, αλλά την εικόνα αυτή
πήραν οι άγγελοι και τη μετέφεραν στις απάτητες βουνοκορφές του Πόντου
για να τη βρουν εκεί οι Αθηναίοι μοναχοί Βαρνάβας και Σωφρόνιος, όπως
λένε οι θρύλοι, και να ιδρύσουν κοντά στην Τραπεζούντα το μοναστήρι της
Παναγίας Σουμελά, που υπήρξε η απαντοχή του Ποντιακού Ελληνισμού για 16
αιώνες.
Τα πολύχρονα αναστηλωτικά έργα της Ακρόπολης έχουν δώσει όλα τα
απαραίτητα στοιχεία που χρειάζονταν οι μελετητές του Παρθενώνα για να
ξανασχεδιάσουν την Παναγία την Αθηνιώτισσα, όπως ακριβώς ήταν.
Σήμερα, το μόνο απομεινάρι της λατρείας της Παναγιάς στην Ακρόπολη είναι
στη σπηλιά του βράχου, σε ύψος 30 μέτρων από την ορχήστρα του Θεάτρου
του Διονύσου, άγνωστο και απρόσιτο στους κοινούς θνητούς.
Οι πολυάριθμοι επισκέπτες της Ακρόπολης δεν θα αντιληφθούν πως πίσω από
τη σκαλωσιά των έργων για την ανασύνθεση του αρχαίου μνημείου κρύβεται ο
ναΐσκος της Παναγίας της Σπηλιώτισσας, που «διατηρεί όλα τα στοιχεία
ενός οργανωμένου παρεκκλησίου», μας είπε ο αναστηλωτής του χορηγικού
μνημείου, Κωνσταντίνος Μπολέτης. Εχει τοίχους κτιστούς εντός του φυσικού
σπηλαίου, οι οποίοι μάλιστα είναι τοιχογραφημένοι.
ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ στο enet.gr