Σχόλιο της Αυτόνομης Παρέμβασης. O περιορισμός των διαδηλώσεων στο κέντρο
της Αθήνας και στα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα αποτελεί μια ακόμη πράξη
στον ολισθηρό αντιδημοκρατικό κατήφορο της κυβέρνησης μετά την μαζική
καταστολή των αγώνων, την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και
τις επιστρατεύσεις των εργαζομένων που κινητοποιούνται.
Η μνημονιακή κυβέρνηση επικαλείται την
προστασία του τουρισμού και της εμπορικής δραστηριότητας στα μεγάλα
αστικά κέντρα και προχωρεί στα συγκεκριμένα αυταρχικά μέτρα, που
σταδιακά θα οδηγήσουν σε πλήρη απαγόρευση των διαδηλώσεων. Η κυβέρνηση
γνωρίζει πολύ καλά ότι η μείωση της εμπορικής δραστηριότητας δεν
οφείλεται στις διαδηλώσεις, όπως ισχυρίζεται, αλλά στη μείωση του
εισοδήματος των εργαζομένων και συνταξιούχων, τη διάλυση της υγείας, της
παιδείας και το ξεπούλημα των δημόσιων αγαθών. Στη φτωχοποίηση της
ελληνικής κοινωνίας
Οι μνημονιακοί υπηρέτες των δανειστών,
κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος, γνωρίζουν, επίσης, ότι η έκρηξη της
ανεργίας και της φτώχειας, οι μαζικές απολύσεις και η γενικευμένη
ανασφάλεια του κόσμου καθώς και τα νέα βάρβαρα μέτρα που σχεδιάζονται θα
οδηγήσουν σε νέες κοινωνικές εκρήξεις και σε ένταση των εργατικών
αγώνων με στόχο την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και των πολιτικών
τους εκφραστών. Αυτό ακριβώς προσπαθεί να αποφύγει με αυταρχισμό και
απαγορεύσεις.
Μεγάλη ευθύνη σε αυτό έχουν οι
μνημονιακές πλειοψηφίες στη ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ. Δεν αντιδρούν.
Παρακολουθούν. Έχουν τεράστια πολιτική ευθύνη απέναντι στους
εργαζόμενους, διότι μπήκαν σε διάλογο αποδεχόμενοι ουσιαστικά αυτό που
θέλει η κυβέρνηση: το πώς θα περιορίσει τα δικαιώματα των εργαζομένων
που αντιστέκονται και αγωνίζονται για την ανατροπή αυτής της πολιτικής,
σε μια περίοδο μάλιστα που χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται σε καθεστώς
πολιτικής επιστράτευσης.
Η Αυτόνομη Παρέμβαση επαναλαμβάνει ότι ο
μόνος δρόμος που έχει απομείνει στους εργαζόμενους είναι η ένταση των
εργατικών αγώνων, ο συντονισμένος πανεργατικός αγώνας, το χτύπημα του
αυταρχισμού και των αντιδημοκρατικών μέτρων, καθώς και η αποδοκιμασία
και αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων στο συνδικαλιστικό κίνημα, ώστε
να ανατραπούν οι πλειοψηφίες (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και να
αλλάξει πορεία το συνδικαλιστικό κίνημα μακριά από συμβιβασμούς και
υποχωρήσεις.
ΠΗΓΗ: apnet.gr